ECCİK YEVEŞ LEN ARABEÇI !

Her fırsatta söylüyorum, Yüzyıllar boyu Anadolu insanı, bilerek veya bilmeyerek geri bıraktırılmıştır.Fenni ilimlerden noksan, yavan çorbasının yanına çoğu zaman bir katık dahi bulamayan bu insanlarda, hiçbir millette tam anlamıyla olamayan bir şeyler vardır, oda din sevgisi, vatan sevgisi, namus ve ahlakı, ulül emre itaati (başındaki insanlara bağlılığı) ve mangal gibi yüreği.Bu vasıflarla bezenmiş Anadolu yiğitleri, tarih boyu düşmanı korkutmuş ve mücadelesinin çoğumu kazanmıştır.
Çanakkale savaşlarında’da bu böyle olmuş, süngüsüyle mitralyözlere (makineli tüfek) koşan Mehmetçiği, İngiliz başkomutanı Hamilton gördüğünde dehşetini gizleyemeyerek “ bu çılgın Türkler neyapıyorlar böyle” diyebilmiştir.
Tüm dünyanın kabul ettiği kahraman Mehmetçiği, nekadar enterasandırki, bizim bazı yazarlarınıza kabul ettirmekte güçlük çekiyoruz.Bizle bilinen yüz binlerce, Mehmetçiğin kahramanlık anılarını anlatmaya çalıştıkça bazılarıda bir yerlerden çıkıp “hurafe bunlar kardeşim hepsi hurafe, Osmanlı askeri bir cephede yener, bir cephede yenilir, gözünüzde büyütmeyin her şeyi” deyiveriyor.Hele beni en çok üzen, bayağı eleştirilerden biriside şu ; Çanakkale savaşları esnasında ön cephelerde ağır yaralanan Mehmetçikler, hedef olmamak için sargı yerlerine gece intikal oluyorlardı.Zaten doğru düzgün yolu izi olmayan bu yerlerde, at arabasını kullanan arabacılar, yaralıları sahra hastanelerine yetiştirebilmek için, arabalarını hızlı kullanıyorlardı.Bu sebepten intikal esnasında bazı Mehmetçik şehit oluyor,bir çoğununda hayatları kurtuluyordu.Uzun süre sahra hastanesine gitmeyi cephede ağır yarasıyla beklemiş olan ve çok canının yandığı her halinden anlaşılan bazı Mehmetçik arabacılara kızıyorlar, saf bir şekilde sitemlerde bulunuyorlardı,” eccik yeveş len arabeçi” diyor zaman zaman bazıları kendilerince sövüyorlardı.Şimdi; o yaşına kadar köyünden hiç çıkmamış, aldığı tek ilim köy camisinin hocasından öğrendiği ‘salaten tüncina’ duası olan bu insanlara, yapmış oldukları küçük saflıklar neticesinde, kahramanlıklarını hafife alarak sorgulamanın, Şüheda ruhuna, vatan perverliğe ve hiçbir vicdana sığmadığını düşünüyorum. Lütfen sözlerimizin nereye gittiğini iyi hesap edelim ve en kutsi değerlerimizi basit mevzularla yıpratmamaya çalışalım.Selamlar.